Invloed omgevingsfactoren op participatie na CVA

Promotieonderzoek van drs. Sandra Jellema

Ondanks het feit dat mensen vaak intensieve revalidatie aangeboden krijgen na een CVA (=beroerte), geven mensen aan dat ze, eenmaal thuis en zonder begeleiding, het moeilijk vinden om hun eigen leven weer op te pakken. Depressie en inactiviteit komen op (middel-)lange termijn veel voor.

Meedoen na Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH)

Sneller Herstel | Meedoen na Niet Aangeboren Hersenletsel (NAH) - YouTube

Optimale omgeving realiseren
Omdat patiŽnten na een beroerte vaak niet helemaal weer de oude worden, is het belangrijk om de eigen leefomgeving zo in te richten dat deze persoon, ondanks een eventueel blijvende handicap, toch weer een leven naar tevredenheid op kan bouwen. Maar wat nu precies de kenmerken zijn van zo’n ‘optimale omgeving’ voor het goed kunnen functioneren op korte en op langere termijn, is onbekend.

In dit project wordt uitgezocht wat er al bekend is over de kenmerken van een ‘optimale omgeving’ en wat gedaan kan worden om deze omgeving te realiseren. Het onderzoek bestaat uit:

  • Een literatuuronderzoek naar het effect van kenmerken van de (fysieke en sociale) omgeving op herstel van participatie na een beroerte.
  • Een veldonderzoek waarin mensen na een beroerte gevolgd worden om in kaart te brengen welke problemen ze ondervinden in het weer oppakken van hun ’normale’ leven en op welke manier dat samenhangt met de kenmerken uit hun (fysieke en sociale) omgeving.

Promotor: prof. dr. Ria Nijhuis- van der Sanden, hoogleraar Paramedische Wetenschappen. Co-promotor: dr. Esther Steultjens, ass Lector.

Sandra Jellema

Sandra Jellema